روش مرسوم طراحی لرزه ای سازه ها مبتنی بر بیشتر شدن ظرفیت سازه هاست. در این روش ،ایجاد ظرفیت باربری جانبی در سازه ،با صعود مقاومت و تامین شکل پذیری آن صورت می گیرد. در برآیند، ابعاد اعضای سازه ای و اتصالات صعود یافته و در سازه ،اعضای مهاربند جانبی همچون بادبند یا دیواربرشی یا سایر اعضای سخت کننده در نظر گرفته می شود. صعود سختی سازه که جذب نیروی بیشتر ناشی از زلزله را به دنبال داشته و سبب رشد ابعاد سازه به منظور تامین مقاومت می شود ،موجب افت ارزش
برچسب:
نویسنده: کامران پاکدل