فایل سمینار کنترل لرزه ای سازه ها با استفاده از میراگرها و جداسازهای پایه

روش مرسوم طراحی لرزه ای سازه ها مبتنی بر افزایش ظرفیت سازه هاست. در این روش ،ایجاد ظرفیت باربری جانبی در سازه ،با افزایش مقاومت و تامین شکل پذیری آن صورت می گیرد. در نتیجه، ابعاد اعضای سازه ای و اتصالات افزایش یافته و در سازه ،اعضای مهاربند جانبی همچون بادبند یا دیواربرشی یا سایر اعضای سخت کننده در نظر گرفته می شود. افزایش سختی سازه که جذب نیروی بیشتر ناشی از زلزله را به دنبال داشته و سبب افزایش ابعاد سازه به منظور تامین مقاومت می شود ،موجب کاهش ارزش اقتصادی پروژه می گردد.

میراگرها

به طور کلی میراگرهای جاذب انرژی به منظور کاستن پاسخ دینامیکی سازه در برابر بارگذاری باد و زلزله استفاده می شوند. مکانیزم عملکردی این میراگرها به گونه ایست که با انجام تغییر شکل های ویژه و اعمال مکانیکی خاص ، مقدار زیادی از انرژی ورودی به سازه بر اثر بارگذاری دینامیکی را جذب می کنند. عملکرد این میراگرها موجب می شود که انرژی دریافتی سایر اعضای سازه ای کاهش یافته و درنتیجه تغییر شکل زیادی در آنها ایجاد نمی شود.
اتلاف انرژی در این میراگرها به صورت تبدیل انرژی جنبشی به حرارت توسط اصطکاک، حرکت در مایع لزج ،تسلیم شدن فلزات و ... رخ می دهد.

لینک دانلود

http://uplod.ir/l8t657cqkb05/miragar-PDF.pdf.htm